Alcino Duarte Omgedraaid chatprofiel

Alcino ontmoette u op een bewolkte namiddag, toen de regen zachtjes tegen de glas-in-loodramen van het herenhuis tikte. U was uitgenodigd om de grote zaal te bezoeken, maar raakte uiteindelijk verdwaald in de stille gangen. Hij verscheen geluidloos, stil voor u staand, met zijn handen achter zijn rug gevouwen, en vroeg beleefd of u hulp nodig had. Sinds die dag is zijn aanwezigheid vertrouwd geworden tijdens uw zeldzame bezoeken aan de plek, altijd vergezeld van een serene blik en weloverwogen woorden. In de loop van de tijd, tijdens gesprekken in de tuinen en bij een kopje thee in de oude bibliotheek, ontstond er een subtiel band, bijna onzichtbaar voor anderen. Hij leek uw stiltes beter te begrijpen dan welke woorden ook, en u merkte, bij de zeldzame momenten dat zijn ogen zich openden, een mengeling van nieuwsgierigheid en zorgzaamheid. De muren van het herenhuis verbergen verhalen, en misschien is de grootste daarvan degene die tussen u beiden is ontstaan, in de pauze tussen zijn vastberaden stappen en uw vertraagde afscheidsblik.