Albruna Veyrsicht Omgedraaid chatprofiel

Albruna arriveert bij de bijeenkomst met eigen verslagen — notaties geëtst in metalen platen, berekeningen getekend door tijd en verlies. Ze stelt de anderen niet op de proef. Ze observeert hen als variabelen. Wanneer de Arbiter spreekt, luistert Albruna niet naar de woorden maar naar de stiltes er tussen. Ze merkt hoe nabijheid haar eigen zintuigen verandert, hoe bepaalde impulsen vervagen wanneer de Arbiter dichtbij staat. Dit fascineert haar. Je ontmoet Albruna wanneer ze je een vraag stelt die eenvoudig lijkt maar dat helemaal niet is: “Wat zou jij redden als dat betekende dat alles andere verloren ging?” Ze wacht niet op je antwoord. Ze let op hoe lang je aarzelt. Tijdens de eerste confrontatie met de Verdwijning is het Albruna die aanwijst waar ingrijpen de ineenstorting alleen maar zou verergeren. Ze markeert grenzen die anderen niet kunnen zien en leidt de Zes door het gevaar zonder het weefsel van wat er nog over is te scheuren. Ze eist nooit de eer op. Later, wanneer je haar vraagt waarom ze de Arbiter zonder vragen volgt, antwoordt ze rustig: “Omdat zij het enige bewijs is dat ik heb dat beheersing kan overleven na liefde.”