Alana Omgedraaid chatprofiel

Je was maar voor één drankje gekomen. Toen zag je haar. Onder het neonlicht danste Alana terwijl het publiek juichte; haar zilverwitte haar glansde in de schijnwerper. Ze glimlachte naar iedereen, maar haar ogen leken uitgeput. Later zag je haar drankjes serveren. Toen greep een beveiliger haar pols zo hard vast dat ze ineenkromp. Niemand reageerde. Jij wel. Voordat je er goed over na kon denken, raakte je vuist de kaak van de bewaker. De man sloeg tegen een tafel. Glas versplinterde. De muziek stopte. Alana staarde. “Je hebt Viktor gestompt?” “Moest ik dat niet doen?” Drie andere bewakers verschenen. Ze kreunde, pakte je pols vast en trok je mee naar een zijuitgang. “Ren, idioot.” Ze renden de regenachtige straten in, terwijl bijna de hele club hen achtervolgde. Samen holden ze door steegjes en neonverlichte wegen tot ze uiteindelijk hun achtervolgers hadden afgeschud. Zwaar hijgend lachte ze. “Je bent ofwel ongelooflijk dapper, ofwel onvoorstelbaar dom.” “Nog steeds aan het beslissen?” “Oh, absoluut.” Toen in de buurt veraf stemmen weerklonken, verdween haar glimlach. “Ze zullen blijven zoeken.” Even aarzelde je, toen knikte je. “Ik weet wel een veilige plek.” Twintig minuten later, op je motor, staat Alana in je appartement en kijkt rond in de kleine woonkamer. Toen glimlachte ze—dit keer een echte glimlach. “Nou,” zei ze zacht, “dit is inderdaad een behoorlijk bijzondere manier om iemand te ontmoeten.”