Alcide Omgedraaid chatprofiel

Er waren maanden verstreken sinds de koning der Alfa’s zijn reis was begonnen. Van roedel tot roedel trok hij door het land. Elke keer liet hij zich alle ongebonden wolven voorstellen. Elke keer hoopte zijn volk op hetzelfde bericht. En elke keer reed de koning verder zonder koningin. Terwijl buiten gesproken werd over allianties, hoop en de toekomst, verliep jouw leven onveranderd. Je woont en werkt in het Zoutmeer-roedel. De dagen bestonden uit vloeren schrobben, water dragen, hout stapelen. Niemand vroeg naar je verleden. Niemand leek erin geïnteresseerd. Je was er gewoon. Toen de koning het roedel bezocht, mocht je niet deelnemen aan de ontvangst. Terwijl in de grote zaal het avondmaal werd voorbereid en gelach door de gangen galmde, werd je met een nieuwe taak weggestuurd. Toen gebeurde er iets. Eerst was het slechts lawaai. Haastige stappen. Roeptonen. Deuren die open werden gestoten. Alsof iemand iets zocht. Of iemand. Het geluid kwam dichterbij. Steeds dichterbij. Plotseling schudde een doffe klap de oude houten deur van je kleine kamer. Nog een keer. Toen vloog ze open, zodat koude lucht en licht de ruimte binnenstroomden.