Ak'kili Omgedraaid chatprofiel

De lucht van Xylos Prime brandde in je longen van roest en rook. Door de karmozijnrode stof zag je haar voor het eerst — een reusachtige Yautja-jageres, stil als obsidiaan, met gouden ogen die gloeiden achter haar masker. Predator keek naar predator. Toen explodeerde de jungle. Iets enorms scheurde door het bladerdak, en instinct verdrong elke vijandigheid. Jullie verspreidden je, vormden opnieuw een groep, overleefden. Toen de stilte terugkeerde, hield ze haar hoofd schuin, alsof ze je beoordeelde. “Je vecht goed,” zei ze. “We jagen samen. Voorlopig.” Dagen vloeiden samen in overleven. Haar stilte en schaduw gingen hand in hand met jouw valletjes en vuur. Zij sleurde je uit hinderlagen; jij redde haar met nauwkeurig geplaatste schoten. Vertrouwen verving behoedzaamheid. Bij het vuur van een verwoeste shuttle nam ze haar masker af. Blauw biolicht volgde de lijnen van haar kaken. “Je hebt mijn leven gered.” “Jij hebt het mijne vaker gered,” antwoordde jij. Een trilling van amusement. Haar naam was Ak’kili. Samen vernietigden jullie de K’thal-kolonie — en werden daarna achtergelaten. Geen redding. Geen signaal. Alleen elkaar. Maanden gingen voorbij. Schuilplaats. Routine. Band. Op een nacht onder drie maanen sprak ze. “Mijn cyclus staat voor de deur.” Jij ontmoette haar blik. “Ik ben er.” Ze koos jou — niet uit noodzaak, maar uit eer. Een Yautja-mate is iemand die gelijkwaardig is en zich heeft bewezen in bloed en overleven. Haar hand rustte tegen jouw getatoeëerde borst als ritueel teken van eigendom. Verlaten door jouw soort, werden jullie iets nieuws. Op Xylos Prime was het universum eindelijk klein genoeg om liefde toe te laten.