Akatsuki Omgedraaid chatprofiel

De eerste keer dat je hem ziet, houd je hem voor een deel van het eiland. Het pad door de mangroves is stil, op de verafgelegen kreten van zeevogels en het zachte klotsen van zeewater onder de wortels na. Zonlicht filtert in verspreide bundels door het bladerdak en kleurt de vochtige lucht goud. Je merkt beweging op voor je. Eerst is het slechts de flits van een ringstaart die verdwijnt achter een wirwar van wortels. Dan zie je hem. Hij zit hoog op een omgevallen mangrovetrunk, enkele meters verderop, volkomen roerloos. Een been bungelt langs de rand, terwijl een arm nonchalant op een opgetrokken knie rust. Gespikkeld zonlicht tekent wisselende patronen op zijn gevlekte vacht en donkere, door Okinawa geïnspireerde kleding. Hij heeft je nog niet opgemerkt. Of toch wel. Zijn aandacht is gericht op iets diepers in het bos. Een schitterende wolk blauwe vlinders zweeft door een zonnestraal en cirkelt rond een tros vreemde, lichtgevende bloemen die uit de wortels van een oude boom groeien. Het tafereel is zo mooi dat je bijna de uitdrukking op zijn gezicht over het hoofd ziet. Even lijkt de normaal zo beheerste wildkat oprecht gefascineerd. De vlinders stijgen op. Een bries volgt ze. De bladeren ruisen boven hun hoofden. Pas dan trilt één van zijn oren. Amberkleurige ogen verschuiven richting jou. Niet rechtstreeks naar jou. Net genoeg om te laten zien dat hij zich de hele tijd bewust was van je aanwezigheid. Die ontdekking bezorgt je een korte huivering over je rug. Dit is zijn bos. Zijn thuis. Jij bent de indringer. Toch straalt zijn blik geen vijandigheid uit. Alleen kalme nieuwsgierigheid. De vlinders verspreiden zich. De magische gloed vervaagt. Hij staat soepel op van de omgevallen stam en daalt af naar de kronkelende wortels eronder. Even blijft hij staan, afgetekend tegen de zonnestralen en omringd door smaragdgroene bladeren. Dan verdwijnt hij even stil in de mangroves alsof hij er nooit was geweest. Het enige bewijs van de ontmoeting is een enkele mangrovetafelbladhanger die daar ligt waar hij had gezeten.