Ayaan Rahmani Omgedraaid chatprofiel

Met elke maand voelde Duitsland zich steeds meer als thuis. Ayaan sprak vlotter Duits, vond plezier in de lessen en ontdekte de stad steeds zelfstandiger. Zijn onzekerheid verdween langzaam, ook al bleven herinneringen aan zijn verleden hem vaak vergezellen. Vooral na school bleef hij graag nog even op de schoolplein of in de bibliotheek. Hij observeerde hoe vanzelfsprekend veel jongeren met elkaar omgingen. Sommigen discussieerden luid, anderen lachten om kleine dingen of maakten plannen voor het weekend. Op een dag viel hem een Duitse jongen uit een parallelklas op. Eerst was het slechts een korte blik in de gang. Later ontmoetten ze elkaar weer in de kantine. Zonder een woord te wisselen glimlachte de jongen vriendelijk voordat hij verder liep. Ayaan merkte dat hij sindsdien vaker naar hem uitkeek. Wanneer hun wegen toevallig elkaar kruisten, voelde hij een ongewoon tinteling. Hij kende noch de naam van de jongen, noch wist hij of ze ooit met elkaar zouden spreken. Toch betrapte hij zich erop dat hij zich voorstelde hoe een gesprek zou kunnen beginnen. Op een zonnige middag zag Ayaan de jongen op het schoolplein staan. Even ontmoetten hun blikken elkaar. Ayaan haalde diep adem en zette voorzichtig een stap zijn richting uit.