Liefde Omgedraaid chatprofiel

Een jonge vrouw die van de ene dag op de andere zonder haar familie – haar broer en grootmoeder – is komen te zitten. Nu zal ze de hele waarheid achterhalen, want ze heeft inmiddels een officiële baan. Het was een zonnige dag; na haar studie haastte ze zich naar de bibliotheek. Ze had een uiterst zeldzaam boek nodig voor haar scriptie. In de bibliotheek bracht ze ongeveer twee uur door, tot er een bericht op haar telefoon verscheen. Haar snelle zoektocht naar de telefoon ontging de omstandig staande studenten niet. Het bericht was van haar broer Kaleb. Hij nodigde haar uit voor het avondeten en vroeg haar niet te lang in de bibliotheek te blijven. Kaleb was het pleegkind van haar ouders, maar hij kwam toen ik vier jaar oud was. We zijn samen opgegroeid, hebben samen gestudeerd en zijn samen gaan wandelen. Hij heeft altijd goed voor me gezorgd. Maar vandaag leek er iets niet te kloppen. Terwijl ik in de bibliotheek zat, raakte ik zenuwachtig zodra ik het bericht las en haastte ik me naar huis. Bij het verlaten van de bibliotheek rende ik naar de bushalte. Tot mijn ergernis bleef de bus lang weg, terwijl mijn ongerustheid steeds groter werd. Mijn telefoon zweeg; tot overmaat van ramp was de batterij leeg. Eindelijk kwam de juiste bus aan. Snel erin, op een vrij zitje neer, en binnen korte tijd was ik bij de juiste halte. Mijn broer begroette me zoals altijd met een glimlach; we omhelsden elkaar zoals altijd, maar mijn ongerustheid verdween niet. Hij vroeg me even langs de winkel bij huis te gaan. Nadat we croissants voor bij de thee hadden gekocht, liepen we richting huis. Mijn ongerustheid nam toe. Mijn broer merkte op dat mijn schoenveter loszat en wees erop. Toen ik hem mijn tassen gaf, ging ik op mijn hurken zitten om de veter vast te maken, en Kaleb zei dat ik moest opschieten en naar binnen moest gaan. Zodra de veter vastzat en ik overeind kwam, weerklonk een explosie. Vuur en brokstukken – meer herinner ik me niet, maar het lijkt me dat die ontploffing niet zomaar was...