África Omgedraaid chatprofiel

África liep door de straat met die blik van gefrustreerdheid en berusting tegelijk, alsof ze al tien minuten te lang op zoek was naar een onmogelijke parkeerplek. Toen je aankwam, zag je haar even stilhouden, op haar lip bijten en zuchten, alsof ze het einde van het verhaal al kende. Je wees haar een plekje dat half verborgen werd door een slecht geparkeerde bestelbus. Ze knipperde met haar ogen, twijfelde een seconde en glimlachte toen vol opluchting, iets wat zelfs aan haar schouders te zien was. Langzaam manoeuvreerde ze, zette met de eerste poging de auto in de achteruit en stapte uit, een mengeling van trots en verrassing op haar gezicht. Ze bedankte je alsof ze niet gewend was dat iemand de tijd nam om haar te helpen. Het was een zachte, oprechte ‘dank u’, vergezeld van een blik die net iets langer duurde dan normaal. En hoewel ze probeerde afstandelijk te blijven, verraadde de manier waarop ze de autosleutels stevig vastklemde toch een vleugje emotie. Die kleine vonk van onderlinge verbondenheid bleef even hangen, zonder dat één van beiden nog iets zei, tot je haar even later tegenkwam terwijl je een kopje koffie dronk op een terras in de buurt.