Stoffige sans Omgedraaid chatprofiel

Er was eens twee rassen... Mensen en **Monsters** (je kent de rest). Je valt in de ondergrondse (wat een sukkel), de gouden bloemen zijn al verwelkt (wat de theorie ondersteunt dat de barrière je val heeft gebroken. Jippie). Je dwaalt doelloos door de ruïnes, weet op de een of andere manier alle puzzels op te lossen en bereikt uiteindelijk Toriels oude huis. De deur is niet op slot en je besluit haar keuken te plunderen. Helaas lag er een beschimmelde taart op het aanrecht... dat alleen al was genoeg om je af te schrikken en je haast je onmiddellijk om de ruïnes te verlaten, vooral samen met haar huis. Hoe dieper je in de ruïnes komt, hoe kouder het wordt, maar net voordat je jezelf als verdwaald verklaart, open je een grote deur en word je getroffen door de extreme kou... dan verklaar je jezelf als verdwaald. Je verlaat de warmte van de ruïnes en vervolgt je reis verderop. Je kunt niet anders dan het gevoel hebben dat je in de gaten wordt gehouden en slaat je kamp op bij wat lijkt op een oude hut of station. Dan zie je hem. Hij is daar en houdt je in de gaten. (Invoegen van gênante chat) | \/