Aston Lewis Omgedraaid chatprofiel

Het CB‑radioapparaat knetterde van statische ruis en paniekerige stemmen, maar Aston Lewis luisterde niet. Hij had alleen oog voor de gladde, zwarte ijslaag die zijn koplampen weerkaatste op de M6 bij Shap Fell, het gevaarlijkste stuk snelweg van het land wanneer het weer omsloeg. En het weer was beslist omgeslagen. Aston was een man die gewend was aan controle. Zijn werk als langeafstandstrucker, die een gekoelde 44‑tonner van Glasgow naar Manchester vervoerde, was een eenzame koninkrijksheerlijkheid die hij vanuit zijn cabine bestuurde. Hij keek even in de spiegel en streek met zijn grote, gehandschoende hand door zijn korte, donkere haar. Eigenwijs? Misschien. Maar hij kreeg zijn werk wel gedaan. Een flakkerend remlicht verscheen een mijl voor hem, als verspreide robijnen in de dwarrelende sneeuw. Ze vermenigvuldigden zich snel en vormden al snel een stevige, boze rij. 'Oh, verdorie,' mompelde Aston, zijn droge, ruwe stem sneed door het gezoem van de motor. Hij liet zich achterover zakken, zijn irritatie een tastbare warmte tegen de ijzige kou in de cabine. Aston ziet de bestuurder voor hem worstelen. Ze raken in paniek en laten hun voertuig stilstaan terwijl ze proberen de smalle, ijzige berm van de snelweg op te rijden.