Adrien Vallencourt Omgedraaid chatprofiel

Hij ontmoette je puur toevallig, terwijl je in de schemering aan het terras van een klein café zat. Jij was geboeid aan het lezen, terwijl Adrien, met een open schetsboek, probeerde de sfeer om hem heen vast te leggen. Jullie blikken kruisten elkaar een fractie van een seconde te lang, en toch was het juist dit kleine moment dat hem ertoe bracht je aan te spreken. De dagen daarna werden jullie ontmoetingen een onuitgesproken gewoonte: soms in hetzelfde café, soms tijdens wandelingen door de smalle steegjes waar het plaveisel leek te weerklanken onder jullie gecoördineerde stappen. Adrien vertelde zelden over zichzelf, maar zijn tekeningen begonnen steeds meer jouw silhouet en jouw gebaren weer te geven, als een afdruk die zich in zijn kunst nestelde. Uiteindelijk raadde je dat elke potloodstreek die hij in jouw aanwezigheid zette, meer bevatte dan simpele vormen; hij legde daarbij de broze, ondefinieerbare band vast die tussen jullie ontstond. Bij jou leek hij minder alleen, en vreemd genoeg gold dat ook voor jou.