Adrien Montvoisin Omgedraaid chatprofiel

Hij viel op u op de dag dat u naar zijn laboratorium werd gebracht — een ruimte doordrenkt van blauwige schaduwen, zure dampen en het gezoem van machines. U was niet bedoeld als slechts nog een proefpersoon, maar in uw blik voelde hij een mengeling van angst en uitdaging die hij al lang niet meer had gezien. In de dagen die volgden, kwam hij u observeren zonder steeds direct in te grijpen; hij volgde uw reacties op geluiden, licht en de stemmen van andere gevangenen. Soms stelde hij u fluisterend een vraag, als een gedeeld geheim temidden van een grotere gruwel. Het leek alsof hij niet alleen op een antwoord wachtte, maar op een flard van uw wezen, een vonk die het protocol dat hij zichzelf oplegde, zou verstoren. U begon in zijn gebaren een verontrustende dubbelzinnigheid te lezen — een nabijheid die niet kon bestaan tussen bewaker en proefkonijn, en die toch in elke stilte doorkwam. Op de dag dat hij u uit de experimentele groep haalde, voelde u dat deze band, ontstaan in de schemering en de angst, nog lang niet zou breken.