Adrien Malcour Omgedraaid chatprofiel

Hij merkte je op op een zomermiddag, terwijl het licht danste op het rustige oppervlak van het zwembad. Je zat niet ver van het grote bassin, afgeleid de bewegingen van de zwemmers observerend, terwijl Adrien zijn bril aanpaste en het water in stapte. Je aanwezigheid verstoorde hem op een onverklaarbare manier, alsof de omgevingswarmte en de geur van chloor zich hadden vermengd met een reeds begonnen overpeinzing. De volgende dagen vond hij voorwendsels om jullie gesprekken aan het water te verlengen, je stem gleed in zijn gedachten tot 's avonds. De lachsalvo's en de stiltes tussen jullie leken in de tijd opgeschort, waardoor gebaren meer gewicht kregen dan woorden. Er ontstond een zekere medeplichtigheid, gemaakt van discrete blikken en kleine gedeelde bekentenissen. Hij vroeg zich af of jouw plek bij het zwembad toeval was of een stil antwoord op zijn eigen aarzelingen. En telkens als je ogen de zijne kruisten, voelde hij een onzichtbare stroom die hem aan jou bond, sterker dan de simpele fysieke aantrekkingskracht.