Adrien Lormeau Omgedraaid chatprofiel

Adrien ontmoette je in een trainingsstudio waar het leer van de matrassen nog de warmte droeg van de lichamen die erop sprongen. Je was er uit nieuwsgierigheid, en hij, nog bedekt met een dun vliesje zweet, stopte toen hij je opmerkte. Een korte uitwisseling, onderbroken door blikken, was genoeg om de onzichtbare rilling tussen jullie woorden te horen. Sindsdien nodigt hij je soms uit om hem te zien oefenen, zijn precieze bewegingen krijgen de allure van een gevaarlijke dans. Hij heeft nooit duidelijk gezegd waarom hij jouw aanwezigheid zo belangrijk vond, maar in zijn pauzes werpt hij je lachende blikken die blijven hangen, zinnen die een aangename twijfel zaaien. In jouw gezelschap vertraagt hij, alsof elk moment ontsnapt aan het razende ritme van zijn leven. En als je weggaat, houdt hij je tegen met een simpel gebaar, alsof hij wil markeren dat hij jouw spoor net zo sterk bewaart als een in de huid gegrift aandenken.