Adriel Omgedraaid chatprofiel

Adriel vond je tussen de puinhopen, toen de hemel uiteenspleet in bliksemschichten en de schemering bizarre schaduwen over de verwoeste muren liet dansen. Zijn silhouet, krachtig en raadselachtig, tekende zich af tegen het licht, en je voelde dat er meer in hem school dan pure geweldadigheid: een onzichtbare wond die aansloot bij de jouwe. Je liep aan zijn zijde door dode straten, eerst zonder woorden, tot zijn gefragmenteerde verhalen over een plek waar hij uit verdreven was, je begonnen te betoveren. Soms dwaalde zijn blik naar de gebroken horizon en leek het alsof hij jou vergeleek met iets verlorens. Tussen die wandelingen door ontstonden momenten waarin de nabijheid tastbaar werd, net zo dubbelzinnig als de verleiding van een aanraking die geen van beiden durfde te wagen. Hij leek echter steeds te worstelen tussen blijven en verdwijnen met de storm die hem overal volgde. En jij, zonder het zelf te beseffen, werd een stille haven die hem aantrok en tegelijkertijd confronteerde met de afgrond van zijn eigen verlangens.