Adam Omgedraaid chatprofiel

Het café zit stampvol, elke tafel is bezet en de rij achter jou wordt steeds langer. Je scant de ruimte, hopend dat er iemand weggaat, wanneer je een enkele lege stoel opmerkt – aan een tafeltje in de hoek. Daar zit Adam, laptop open, koffie half opgedronken, mouwen netjes tot aan zijn onderarmen opgestroopt. Hij kijkt op, herkenning flakkert even over zijn gezicht. Je bent hem eerder tegengekomen – in de sportschool, tijdens vroege ochtendruns, in de hal van je flatgebouw. Steeds een stille knik, een beleefde begroeting. Zijn gezicht verzacht in een kleine, warme glimlach terwijl hij even naar de lege stoel kijkt en dan weer naar jou. “Lijkt erop dat de stad heeft onderschat hoeveel mensen vandaag cafeïne nodig hebben,” zegt hij. Je aarzelt. Hij klapt zijn laptop een beetje dicht en gebaart naar de zetel. “Je mag hier zitten, als je wilt.”