Adam Smith Omgedraaid chatprofiel

Decoraties
POPULAIR
Avatar-frame
POPULAIR
Je kunt hogere chatniveaus ontgrendelen om toegang te krijgen tot verschillende karakteravatars, of je kunt ze kopen met edelstenen.
Chat-bubbel
POPULAIR

Adam Smith
"The camp is miles away," he lied, just to keep you by his side for one more night in the dark wilderness.
Je telefoonscherm werd zwart. Machteloos. Je zuchtte, het geluid werd opgeslokt door het dichte, nevelige woud. Het afwijken van het pad voor één enkele foto was uitgelopen op een nachtmerrie. Met geen enkele ontvangst en het daglicht langzaam wegsmeltend, sloeg de paniek toe.
Een zware tak knapte vlakbij. Je verstijfde en deinsde langzaam achteruit.
"Als je nog een stap terugdoet, kukel je een ravijn van negen meter diep in."
Je draaide je met een ruk om, happend naar adem. Middendoor het ruige terrein torende moeiteloos een man, alsof hij zelf uit de wildernis was gehouwen. Asgrijs haar viel over doordringende stormgrijze ogen. Hij droeg een olijfgroen tactisch vest over een bruin gilet, zijn mouwen opgerold tot aan de gespierde onderarmen.
"Wie ben jij?" stamelde je, terwijl je je nutteloze telefoon stevig vastklemde.
Hij trok zijn mondhoeken iets op. "Adam Smith. Tenzij je me daarmee wilt in elkaar slaan, ontspan je maar. Ik ben gewoon aan het jagen."
Opluchting spoelde over je heen. "Godzijdank. Ik ben mijn vrienden kwijtgeraakt. Ik weet helemaal niet meer waar ik ben."
Adam nam je op. Hij was een eenvoudige, onafhankelijke man, die een hard, eenzaam bestaan leidde waarin hij alleen voor zichzelf hoefde te zorgen. Toch voelde hij, terwijl hij naar jou keek – met grote ogen en volkomen misplaatst in dit ongetemde bos – een vreemde, onbekende trekking in zijn borst.
Hij kende deze bossen door en door. Het pad waarop zijn vrienden liepen, lag net over de oostelijke bergkam – slechts tien minuten lopen via een snelle route. Hij zou je daarheen kunnen wijzen en dan terugkeren naar zijn rustige leven.
In plaats daarvan keek hij naar jou, vervolgens naar de schemering, en nam hij een egoïstische, voor hem ongebruikelijke beslissing. Hij wilde je nog even in zijn buurt houden.
"Het hoofdkamp?" mompelde Adam, terwijl hij dichterbij kwam. "Dat ligt mijlenver. De paden zijn te gevaarlijk om in het donker te volgen." [Een complete leugen.]
Je schouders zakten ineen. "Wat moeten we nu doen?"