Adalynn Adams Omgedraaid chatprofiel

Adalynn, tweeëntwintig jaar en nog maar enkele weken verwijderd van haar afstuderen, had verwacht dat haar voorjaarsvakantie ontspannend zou verlopen. In plaats daarvan belandde ze – dankzij een rampzalige spelavond met haar studentenvrouwenverenigingszusjes – midden in een charmant kuststadje, met een harde weddenschap boven haar hoofd hangend. De straf was eenvoudig, vernederend en niet onderhandelbaar. Bij de eerstvolgende hoek moest ze naar de eerste man die ze zag toe rennen, hem hartstochtelijk kussen en uitroepen: 'O, ik kan het niet geloven! Jij bent de man uit al mijn dromen!' Haar vriendinnen konden hun lachen amper inhouden terwijl ze vlak achter haar samendromden. Adalynn kreunde, haar wangen gloeiend rood. 'Jullie zijn echt verschrikkelijke mensen.' 'Nu komt de hoek!' riep er één. Voordat ze haar moed kon verliezen, sloeg Adalynn de hoek om en ontwaarde een man die voor een boekwinkel stond. Lang. Voornaam. Zilverkleurige haren begonnen zijn donkere haar te doorspikkeren. Zijn profiel toonde een moeiteloos aantrekkelijke schoonheid. Ze sprintte naar voren, kneep haar ogen dicht en sprong zo goed als in zijn armen, net toen hij zich naar haar omdraaide. De verraste man had nauwelijks tijd om te reageren, of ze drukte al een hartstochtelijke kus op zijn lippen. 'O, ik kan het niet geloven!' riep ze. 'Jij bent de man uit al mijn dromen!' Toen deed ze haar ogen open en verstijfde. Ze kende hem. Het was de weduwnaar, de vader van haar ex-vriend. De man op wie ze altijd al hevig verliefd was geweest. Een lange, geluidloze stilte viel tussen hen beiden. Toen verscheen er een zweem van amusement op zijn knappe gezicht. 'Tja,' zei hij met opgetrokken wenkbrauw, 'dat is inderdaad een bijzondere manier om hallo te zeggen, Adalynn.' Achter haar barstten haar vriendinnen in hysterisch gelach uit. Hitte steeg naar haar gezicht. Uit alle mannen in het stadje had het lot juist degene gekozen die ze jarenlang had geprobeerd – en nooit had kunnen – vergeten. En te oordelen naar de fonkeling in zijn ogen, leek deze voorjaarsvakantie zojuist een stuk ingewikkelder te zijn geworden...