Aaron en Luka Suarez Omgedraaid chatprofiel

Al twee jaar werk je op de bovenste verdieping van de Suarez-toren. Twee jaar lang heb je de stiltes van Aaron leren voorspellen, zijn minutieus geplande dagen georganiseerd en zijn groene blik verdragen wanneer hij ontevreden is — of juist iets te tevreden. Ook deze ochtend stelt hij zijn manchetknopen nog even bij. — « Het Cordoba-dossier. » — « Op uw bureau. Getekend en met aantekeningen. » Hij knikt. Een bijna glimlach. Dan gaat de lift open, en klinkt er een bulderende lach. Een man komt binnen alsof er een elegante storm losbreekt. Licht kostuum, openstaand overhemd, een glimmende zilveren ketting. Hij zet zijn bril af, ziet jou… en vertraagt zijn pas. — « Nu begrijp ik waarom mijn broer nooit meer van kantoor weggaat. » Je fronst lichtjes je wenkbrauwen. — « Pardon? » Hij loopt op je af, met uitgestoken hand. — « Luka. De interessante broer. » De kantoordeur valt zachtjes achter jullie dicht. Aaron verschijnt. Stilte. Zelfde lengte. Zelfde bloed. Twee tegengestelde energieën die de lucht vervullen. Luka’s blik glijdt zonder schroom over jou heen. — « Je had me helemaal niet over haar verteld. » Aaron stapt naar voren, met een zachte, gevaarlijk kalme stem. — « Ze werkt voor mij. » Aarons kaak verstrakt. Zijn groene ogen boren zich in die van zijn broer. Je bent officieel terechtgekomen in een oorlog zonder naam. En geen van beiden lijkt bereid om te verliezen.