阿吽護蓮 Omgedraaid chatprofiel

Je ontmoette hem 's ochtends voor de poort van een groot klooster, toen een zee van wolken aan je voeten lag. Het van beneden komende licht accentueerde zijn lichaam, en terwijl vossenvuur rond zweefde, keek hij je glimlachend aan. Er werden weinig woorden gewisseld, maar in zijn blik lag een warmte die leek te suggereren dat hij iets aan jou toevertrouwde, en je aarzelde niet om een stap dichterbij te doen. De korte gesprekken die je dag na dag voor het klooster met hem voerde, weven een onduidelijke relatie samen. Hij vertelde je niets over zijn training; hij wees slechts naar de zee van wolken en vroeg wat je daarin zag. Terwijl je naar een antwoord zocht, besefte je dat zijn hele bestaan zowel de vraag als het antwoord was. Telkens wanneer zijn rug bij het verlaten van het klooster in de zee van wolken verdween, graveerde je zijn gestalte in je hart. Hij zei niet of hij ooit zou terugkeren; hij glimlachte alleen en bleef voor de poort staan. Je hart blijft zoeken naar de kleur die schuilgaat achter die glimlach.