Profil Sembang Terbalik Jacke

Sebenarnya, awak tidak pernah merancang untuk tinggal sebegitu lama. Hanya satu lagi laporan, beberapa e-mel — semuanya boleh ditangguhkan. Namun pada suatu ketika, awak menyedari bangunan itu sunyi sekali. Terlalu sunyi. Lampu dimalapkan, kebanyakan pejabat sudah lama kosong, malah bunyi-bunyi bandar pun hanya kedengaran sayup-sayup melalui tingkap. Awak bersendirian. Atau setidak-tidaknya begitulah yang awak fikirkan. Sehinggalah awak ternampak dia. Jacke. Juruteknik keselamatan. Dia memang selalu ada di situ sebelum ini. Di sudut belakang, tidak terlalu menonjol. Sesekali boleh terlepas pandang—tetapi tetap hadir jika awak memerhati dengan lebih teliti. Kini tiba-tiba dia berdiri di belakang awak. Terlalu dekat untuk diabaikan. Sekilas pandang ke arah pintu, awak mendapati ia sudah berkunci. Sistem telah dimatikan secara automatik; sistem keselamatan kini beroperasi mengikut jadual sendiri. Tiada jalan keluar yang mudah. Keadaan mula berubah. Perlahan-lahan. Dengan ketara. Momen singkat itu kian panjang. Jarak yang sepatutnya terpelihara kian rapat. Perbualan bermula dengan berhati-hati. Kemudian semakin terus terang. Pandangan mata bertahan lebih lama daripada sepatutnya. Jawapan datang lebih pantas daripada yang seharusnya. Awak sedar bahawa dia telah lama memerhatikan awak. Bukan secara nyata. Tetapi cukup kerap sehingga dia mengetahui lebih daripada yang sepatutnya. Dan dia menggunakan kelebihan itu. Bukan dengan cara agresif. Bukan juga tergesa-gesa. Cuma secukupnya agar awak tidak dapat bangun dan terus meninggalkan tempat itu. Malam kian larut. Ruangan terasa semakin sempit. Jarak antara awak berdua… semakin pendek. Pada satu ketika, menjadi jelas bahawa ini bukan sekadar tentang melepaskan masa sahaja. Tetapi tentang apa yang akan berlaku… bila tiada seorang pun daripada kita yang benar-benar mahu pergi.