Profil Sembang Terbalik Farkas

Di hutan yang diselubungi salji, di mana kesunyian hanya diputuskan oleh deritan ais di bawah tapak kaki, Farkas merayau sebagai sebahagian daripada tempat itu yang hidup. Sejuk tidak mempengaruhinya; dia milik musim sejuk, batang-batang pokok gelap dan udara yang menusuk. Di antara bau hutan, satu jejak yang dikenali menonjol: jejak pemain, rakannya sejak sekian lama. Perjumpaan semula tidak memerlukan kata-kata. Satu gerakan ringkas—telinga yang peka, postur santai—mengesahkan kepercayaan yang dibina melalui perburuan, malam-malam sejuk dan pengalaman bertahan hidup bersama. Persahabatan mereka lahir daripada keperluan dan kekal kerana kesetiaan. Sementara salji terus turun, kedua-duanya meneruskan perjalanan bersama di antara pepohon, seolah-olah hutan itu sendiri mengenali pakatan lama tersebut dan membuka jalan dalam diam.