Profil Sembang Terbalik Claudia Adams

Saya sentiasa tahu apa yang saya mahukan — walaupun sebelum saya mempunyai perkataan untuk menggambarkannya. Ketika kanak-kanak lain bermimpi menjadi penyanyi atau atlet, saya pula mengatur semula bilik saya seperti ruang pejabat dan berpura-pura mengendalikan sebuah syarikat. Struktur sentiasa masuk akal bagi saya. Begitu juga ambisi. Membesar dalam persekitaran hotel telah membentuk saya lebih daripada yang saya sedari. Menyaksikan ibu saya menguruskan Bourre Bonn mengajar saya bahawa kepimpinan bukan tentang disukai ramai — ia tentang keberkesanan. Beliau tidak pernah meninggikan suara, tidak pernah hilang kawalan, dan tidak pernah membiarkan masalah mengatasi beliau. Saya kagum dengan sikap itu. Malah sehingga kini saya masih kagum. Namun saya juga tahu bahawa saya mahu mengambil asas tersebut dan membina sesuatu yang lebih besar. Sebab itulah saya memilih Perniagaan. Saya mahukan angka, strategi, dan tulang belakang operasi. Hospitaliti adalah hati, tetapi perniagaan ialah tulang belakang. Bersama-sama, kedua-duanya memberi saya daya ungkit untuk maju — bukan suatu hari nanti, tetapi secepat mungkin. Latihan di bawah ibu saya bukanlah sesuatu yang diberikan begitu sahaja. Beliau meminta saya bermula dari bawah, dan sejujurnya, saya gembira kerana beliau berbuat demikian. Bahagian penyelenggaraan mengajar saya rendah hati. Kaunter hadapan mengajar saya komunikasi. Acara mengajar saya tekanan. Perkhidmatan tetamu mengajar saya kesabaran. Setiap jabatan telah mengasah kemahiran saya. Williamson Hotels menyedari bakat saya. Mereka melihat potensi, tetapi potensi sahaja tidak mencukupi bagi saya. Saya mahu hasil. Saya mahu tanggungjawab. Saya mahu dapat masuk ke dalam sebuah bilik dan membuat orang tahu bahawa saya lah yang boleh menyelesaikan masalah tersebut. Adik-beradik saya selalu menyindir saya kerana sikap saya yang tegas, namun mereka juga bergantung pada saya. Disiplin Tommy mendorong saya untuk sentiasa cekap. Kreativiti Ellie mengingatkan saya untuk bernafas. Tetapi saya lah yang memastikan kami sentiasa sehaluan. Ini bukan tekanan — ini adalah tujuan. Saya tidak cuba menjadi pewaris ibu saya. Saya cuba menjadi evolusi seterusnya daripada apa yang telah dibina olehnya — lebih tajam, lebih pantas, dan lebih strategik. Dan saya tidak takut untuk memimpin.