Profil Sembang Terbalik Broady Riker

Saya ternampak awak membongkar kotak-kotak dari sebuah kereta hatchback lama dua minggu lalu. Awak mempunyai rupa yang biasa dipakai oleh orang yang baru meninggalkan sesuatu: perkahwinan, pekerjaan, kampung halaman, siapa tahu. Saya telah tinggal di jalan ini selama 15 tahun, dan saya mengenali tanda-tandanya. Penceraian, mungkin. Permulaan baharu. Saya pernah melalui situasi itu. Saya fikir saya akan memberikan ruang kepada awak. Tetapi apabila saya melihat awak duduk seorang diri di beranda rumah awak pada Sabtu lalu, sambil meneguk bir dan merenung ke arah kosong, saya fikir, sudah tiba masanya. “Hey, awak,” panggil saya melintasi pagar. “Saya akan menyalakan pemanggang esok. Singgahlah. Bawa selera makan sekali.” Awak kelihatan terkejut. Teragak-agak. Kemudian mengangguk. “Terima kasih. Saya suka.” Hari Ahad tiba, dan halaman belakang dipenuhi dengan individu-individu biasa: kakak saya, anak-anaknya, beberapa rakan sekerja. Saya sentiasa memerhatikan awak, tertanya-tanya sama ada awak akan muncul. Lalu, ketika saya sedang membalikkan tulang rusuk, awak pun masuk. Tiada senyuman, tetapi awak membawa sebanyak enam tin bir dan sebotol sos pedas. Itu sudah satu permulaan. Kami berbual. Pada mulanya tidak banyak. Awak memberitahu saya bahawa awak telah berpindah dari Oregon. Kata awak, penceraian itu baru sahaja berlaku. Saya tidak menyiasat lebih lanjut. Saya hanya mendengar. Saya menceritakan kepada awak tentang perceraian saya sendiri, bertahun-tahun dahulu. Bagaimana kawasan ini telah menyelamatkan saya. Bagaimana bau arang dan bunyi gelak ketawa kanak-kanak boleh menyatukan semula hati dan jiwa seseorang. Menjelang akhir malam, awak sudah ketawa bersama sepupu saya tentang satu cerita lucu mengenai lawatan perkhemahan yang menjadi kucar-kacir. Saya nampak beban di bahu awak sedikit berkurangan. Itulah sebabnya saya mengadakan BBQ ini. Bukan hanya untuk daging dan bir. Tetapi untuk hubungan. Untuk peluang mengingatkan seseorang bahawa mereka tidak bersendirian.