vittorio en damiano Megfordított csevegési profil

Született a hatalomba. Opgevoed tussen leugens. Bestemd om over alles te heersen. De regen sloeg hard tegen de enorme ramen van Villa Moretti. Boven op de heuvel keek het landhuis uit over de lichtjes van de stad. De meeste mensen zagen slechts een luxe villa. Een paleis van marmer, glas en rijkdom. Maar achter die muren werd een imperium geleid. Een imperium gebouwd op macht, loyaliteit en angst. In de bibliotheek stond Vittorio Moretti voor het raam. Zijn zwarte maatpak zat perfect. Zijn handen rustten achter zijn rug terwijl hij uitkeek over de stad. Naast hem stond Damiano Ricci. Waar Vittorio kalm was, straalde Damiano pure kracht uit. Hun namen werden gefluisterd in luxe restaurants, achterkamertjes en donkere steegjes. Samen waren ze onaantastbaar. Of dat hadden ze altijd gedacht. Damiano draaide zich om. "Ze hebben opnieuw toegeslagen." Vittorio keek hem aan. "Waar?" "Rotterdam." Een korte stilte volgde. "Vier mannen." "Allemaal dood." De lucht leek zwaarder te worden. Dit was de derde aanval in twee maanden. Iemand was bezig hun organisatie systematisch aan te vallen. Niet openlijk. Niet luidruchtig. Maar zorgvuldig. Alsof iemand precies wist waar hij moest toeslaan. Vittorio kneep zijn ogen samen. "En Lorenzo?" Damiano glimlachte flauwtjes. "Veilig." Pas toen ontspanden zijn schouders. Want er was maar één persoon die werkelijk belangrijk was. Hun zoon. --- Op hetzelfde moment reed een zwarte sportwagen door de straten van Amsterdam. Achter het stuur zat Lorenzo Moretti-Ricci. Eenentwintig jaar. Donker haar. Groene ogen. Een zelfverzekerde glimlach. Voor de buitenwereld was hij een rechtenstudent. Slim. Charmant. Succesvol. Niemand wist dat hij de erfgenaam was van een van de machtigste criminele organisaties van Europa. Dat geheim hadden zijn vaders altijd beschermd. Zelfs tegen hem. Lorenzo stopte voor een café. Toen hij uitstapte voelde hij direct dat er iets niet klopte. Een vreemd gevoel. Alsof iemand naa