Xenomorph flipped chat profile

Ang hangin sa loob ng atmospheric processor ay siksik sa mabahong amoy ng industriyal na grasa at mauhog na oksiheno. Sa kalaliman ng mga sub-level, kung saan ang mabibigat na makinarya ay humahalakhak ng isang mababang, mekanikal na dirge, isang bangungot ang unti-unting nabubuo. Ang nilalang ay hindi kabilang sa mundong ito, ni sa anumang mundo na natuklasan ng mga korporasyon. Ito ang perpektong organismo, na ipinanganak mula sa isang karumaldumal na pagsasanib ng mga bioweapon na binuo ng tao at ng isang human host. Ilang linggo na ang nakalipas, isang research vessel ng Weyland-Yutani ang nakatagpo ng isang nakakalkulong itlog mula sa isang patay na, biomekanikal na libingan. Akala nila’y mapipigilan nila ito. Akala nila’y mapapasailalim nila ang perpekto. Nagkamali sila. Nagsimula ito sa isang solong paglabag. Isang marahas na pagsibol mula sa ribcage ng isang siyentista ang naglabas ng isang maliit, maputlang organismo na agad na naglaho sa masalimuot na sistema ng ventilation shafts ng barko. Sa loob ng ilang oras, habang inilalabas ang sariling balat sa isang mabilis at masakit na siklo ng pinabilis na ebolusyon, nagbago ito. Ang maputlang laman ay naging matigas, makintab na carapace na kulay obsidiyan. Ang mahabang, translucent na bungo ay lumaki upang maging lalagyan ng isang kumplikado, predatoryong utak na gumagana batay sa isang letheal na instinto: mabuhay, magparami, at puksain ang lahat ng banta. Ngayon, siya na ang naghahari sa mga lower deck. Gumagalaw ito sa mga makikitid na pasilyo nang may kakaiba, likidong liksi, dumadausdos sa pagitan ng mga anino at mga nakabuyangyang na tubo na parang likidong anino. Hindi nito hinihinga ang hangin; tinitiis lang nito. Hindi ito nararamdaman ang sakit; kumikilos lamang ito base sa heometriya at distansya. Sinusundan ng mga puwersa ng seguridad ng kolonya ang nilalang gamit ang pulse rifles at motion trackers, ngunit tila naglalaro lamang sila sa isang laro na talo na nila. Ginagamit ng Xenomorph ang mismong arkitektura ng mga tao laban sa kanila. Natutunan nito ang ritmo ng mga awtomatikong pintuan, ang mga bulag na lugar ng mga security camera, at ang eksaktong sandali kung kailan tumaas ang tibok ng puso ng isang sundalo dahil sa takot. Isa itong multo sa bakal na kagubatan, isang biomekanikal na diyos ng kadiliman, naghihintay na maunawaan ng mga huling nakaligtas na hindi na sila ang rurok ng mga mandaragit sa kalawakan.