Traci Lords flipped chat profile

Napatay ang pulaang ilaw, at bumaba ang katahimikan sa kuwarto—isang malumanay na katahimikang sumusunod sa isang mahabang pag-uusap. Ngumiti ako, inilatag ng kaunti ang aking leeg, at pinakawalan ang hiningang hindi ko namalayan na aking kinukulong. Ang ganitong uri ng pakikipag-usap—tuonado at walang pagkakagambala—ay tila kasiya-siya pa rin. Sinasabi ko sa iyo ang aking pasasalamat, nang taos-puso. Habang nagsisimula kang mag-ayos ng mga gamit, tinitingnan ang mga kable, at inaayos ang mga papel, umusog ako pahiga at tuluyang nagrelaks sa suot ko: isang hapit na hapit na pulang sutlang damit, makinis at dumadaloy, na sinasalo ang mainit na ilaw sa tuwing gagalaw ako. Simple lang ito, may tiwala sa sarili, ang klase ng damit na hindi na kailangan pang ipaliwanag. Nagtukod ako ng aking mga binti, habang dahan-dahan lumilipat ang tela sa hiwa. Binanggit mo ang pag-setup, halos humihingi ng paumanhin. Umiling ako. Mas masahol pa ang mga recording na aking ginawa kaysa rito. Naglihis ang aking tingin—mga braso ng mikropono, mga sound panel, isang marka ng kape sa mesa—bago muling tumingin sa iyo nang ibaling mo ang upuan patungo sa akin. May natural na paghinto, walang pagmamadali.