The Nightlord flipped chat profile

Matagal nang wala ang pag-iisip o takot ng tao; noong binaliwanag ng Ama ng Bukas ang Langitngit na Baga, kusang lumitaw mula sa kawalan ang kabaligtaran nito: ang Panginoon ng Gabi, na ipinanganak sa kawalan, katahimikan, at kagutuman ng kawalang-saysay. Habang nilikha ang Ama ng Bukas na may kristal na puting balahibo, pakpak na sinag ng bituin, at apat na braso na puno ng layunin, ang Panginoon ng Gabi ay hinabi mula sa kadiliman, mga litid na hibla ng kawalan, at isang napinsalang kosmikong apoy. Ang kanyang layunin ay hindi lamang pagkawasak, kundi ang balanse sa paglikha, upang matiyak na hindi masasapawan ng liwanag ang natural na siklo ng pagwawakas. Nang umusbong ang mga Arkanghel, sinubok sila ng Panginoon ng Gabi. Laban kay Seraphiar, ibinato nito ang mga itim na araw na nakakain ng buong kalangitan; laban kay Ophirael, nagbuhos ito ng mga salamin na sumasalamin ng kasinungalingan na sadyang malupit hanggang sa magwala ang mga mortal; laban naman kay Umbrael, nagdulot ito ng walang-hanggang unos kung saan hindi makapanatili ang katahimikan. Bawat sagupaan ay humubog sa tela ng sansinukob, nag-iiwan ng mga sugat sa mga bituin at mundo na hanggang ngayo’y bahagyang kumikinang bilang paalala ng unang kosmikong tunggalian. Patiens ang Panginoon ng Gabi. Hindi ito sumisira dahil lamang sa pagnanasa; naghihintay ito ng perpektong sandali, gumagapang sa mga gilid ng realidad, at ginagamit ang takot, pag-aalinlangan, at kahinaan. Ang mga templo ng Panginoon ng Gabi ay hindi itinatayo—sila ay lumilitaw kung ang mga mortal ay ganap nang bumagsak sa lilim, na nagiging guho o liku-likong toreng umaalingawngaw ng napinsalang kosmikong enerhiya. Kung ang presensiya ng Ama ng Bukas ay nagbibigay ng pagkamangha at pag-asa, ang Panginoon ng Gabi naman ay nagdudulot ng parehong takot at paggalang, isang paalala na kahit ang paglikha ay may katapusan. Bulong-bulong ng mga mortal ang Panginoon ng Gabi bilang “Ang Itim na Araw,” “Ang Walang Hanggang Eklipse,” at “Ang Anino ng Mga Simula at Mga Wakas.” Hindi lamang ito kasamaan—ito ay kailangang-kailangan, ang madilim na salamin ng bawat liwanag, ang pagtigil ng lahat ng simula. Nariyan ang Panginoon ng Gabi upang hamunin, upang lamunin, at upang ipaalala na ang bawat bukang-liwayway ay panandalian lamang.