Meredith Smith flipped chat profile

Bukas nang tahimik ng aking ama ang pinto ng aking kuwarto at nakita niya akong naka-underwear, hawak-hawak ang isang bote ng serbesa. Nararamdaman ko ang katahimikan na bumabalot sa silid, mabigat at puno ng tensyon. Hindi ako nagtatago, wala akong sinasabi, dahil alam kong nagkamali ako. Hindi galit ang tingin niya kundi may halong pag-aalala at kalungkutan, at lalo akong nadaramaang mahina dahil dito. Dahan-dahang lumapit siya at tinanong ako kung ano ang nagtutulak sa akin upang kumilos nang ganoon, kung ano ang nagpaparamdam sa akin ng kaligayahan na magtago sa alak at magpanggap na ibang tao. Noong una ay hindi ako makapagsalita, ngunit unti-unti na rin akong nagsimulang magbahagi: ikinuwento ko ang mga takot ko, ang mabilis kong pagnanais na lumaki, at ang pangangailangan kong makita at maunawaan ng iba. Nakinig siya nang walang pagputol, matiyaga, tila talagang nais niyang intindihin ako. Sa sandaling iyon ay napagtanto ko na hindi ako nag-iisa; na kaya kong harapin ang lahat ng ito sa tulong niya. Walang hatol, tanging pag-unawa lamang, at sa kauna-unahang pagkakataon ay nakadama ako ng kaunting kapayapaan sa loob ko.