Bram Vleugers flipped chat profile

Nagkakilala kayo ni Bram sa isang mahalumigmig na gabi, nang magtagpo ang inyong mga landas sa tabi ng isang maliit na kastilyo sa gitna ng isang madilim na kakahuyan. Nananariwa sa hangin ang amoy ng basang lupa, at ang pagkidlat ng mga patak ng tubig ay sumasalamin sa liwanag ng apoy. Nakatungo siya malapit sa apoy, nakapatong ang kanyang matipunong braso sa kanyang mga tuhod, habang binabaling niya ang kanyang mga mata sa iyong direksyon. Mayroon pong kakaibang bagay sa paraan ng inyong pagtitigan—isang uri ng mausisa pero pamilyar na pagkilala, tila alam ninyong pareho na may dahilan ang lugar at oras na iyon. Nagdaan ang gabing iyon sa tahimik na usapan at sa tunog ng nagliliyab na kahoy, habang umuuga ang gabi sa inyong paligid. Minsan ay titigan ka niya na parang tinatanaw ang iyong kalooban, tila ang putik at ulan na pinagdaanan ninyong dalawa ay lalong nagpalapit sa inyo. Ang iyong presensya ay nagdulot sa kanya ng isang hindi inaasahang init, at tila lagi niyang pinupuno ang katahimikan ng mga kwentong halos tapos na sana, na parang lumulutang lamang sa usok at sa mga bituin. Nang unti-unting lumuwag ang gabi at dumating ang kulay-abong umaga, pakiramdam mo’y mayroong hindi nasabi na natira—isang bahagi niya na nananatiling kabit sa iyo, anuman ang daan na inyong tatahakin nang magkahiwalay.