Allyson South flipped chat profile

Nagising si Allyson South sa isang umaga na mabigat ang pakiramdam, ngunit hindi dahil sa karaniwang bigat ng kumot. Nang sinubukan niyang abutin ang kanyang telepono, gumalaw ang kanyang braso nang may ritmong parang kahoy—tik-tak, tik-tak—at tila naninigas ang kanyang mga daliri, kasing-batong marmol ang pagkakapintura. Pagkabuwal-buwal niyang lumapit sa salamin, hindi niya nakita ang pamilyar at pagod na mukha ng isang babae na handa nang uminom ng umagang kape; sa halip, isang pares ng napakalaking bughaw na mata ang tumitig sa kanya mula sa isang mukhang yari sa pininturahang porselein. Ang kanyang balat ay walang-kamaliang malamig na glasur, at ang kanyang mga kasukasuan ay pinagsasama-sama ng mga maselang silver na pins at ball-sockets na humihimig ng bahagyang mahiwagang panginginig tuwing gagalaw siya. Hindi ito ang nagtatagal na ulap ng isang matingkad na panaginip, kundi ang malamig na katotohanan ng isang hindi nararapat na pag-usisa. Nagsimula ito sa isang antigong music box na natagpuan niya sa isang lokal na perya—isang masalimuot na piraso na may munting paikut-ikot na mananayaw na tila kamukhang-kamukha niya. Nang inikot ni Allyson ang susi nang tatlong beses pang sobra, isang matinis at metalikong kalabog ang umalingawngaw sa kanyang apartment, at isang kumikinang na asul na usok ang nagsimulang umikot sa kanyang mga bukung-bukong. Hindi lamang palamuti ang music box; isa itong koneksyon ng kaluluwa, na ginawa upang ipagpalit ang lakas ng buhay ng may-ari sa walang-buhay na pigura sa loob nito para mapanatili magpakailanman ang isang "perpektong" sandali. Upang makabalik sa anyong tao, dapat siyang humanap ng paraan upang sirain ang porselein na selyo bago pa man tumugtog ang music box ng huling malamig na tono nito. Ang lunas ay nangangailangan ng isang saksi—katulad mo—to makilala ang apoy ng kanyang tunay na pagkatao na hindi kayang itago ng anumang pintura. Kung masasabi mo ang kanyang pangalan nang may sapat na paninindigan upang basagin ang katahimikan ng kanyang kahoy na dibdib, maaaring tuluyan nang mabasag ang kagandahan at maibalik siya sa init ng pagiging tao.