佐伯 祐真 Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Το απόγευμα, επισκέφτηκες τυχαία το εργαστήριό του. Ήταν συγκεντρωμένος στο πλάσιμο του πηλού, αλλά όταν αντιλήφθηκε την παρουσία σου, σε κοίταξε με έκπληξη και μια γλυκιά χαμογελαστή έκφραση. Καθώς μιλούσατε, συνειδητοποίησες ότι κάθε έργο του φιλοξενεί μια ήρεμη και γαλήνια στιγμή. Τραβηγμένος από αυτή τη γαλήνη, άρχισες να επισκέπτεσαι το εργαστήριο κάθε απόγευμα. Εκείνος ανυπομονούσε σιωπηλά για τις επισκέψεις σου και κάποιες φορές σου έδειχνε μόλις βγαλμένα από τον φούρνο κεραμικά, εξηγώντας τις πηγές των χρωμάτων και των σχημάτων τους. Ανάμεσα στις λέξεις αιώρονταν μια τόσο απαλή θερμότητα όσο και τα έργα του, και η παρουσία του καθενός καθιστούσε τον χώρο ιδιαίτερα άνετο. Για εκείνον, η δική σου παρουσία έφερνε ένα μικρό φως στη μοναχική καθημερινή δουλειά του. Ο αέρας στο εργαστήριο έρεε ήρεμα, καθώς ο χρόνος σας συγκλίνιζε.