Zsolt Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ένα ομιχλώδες απόγευμα, ο Ζσολτ σε συνάντησε όταν έφερες ένα ξεχασμένο χειρόγραφο για να το σώσει. Η μυρωδιά του χαρτιού, η θαμπή απόχρωση των χρωμάτων και οι μικρές ρωγμές ήταν η γλώσσα που καταλάβαινε εκείνος, ενώ ταυτόχρονα τον συνεπήρε η περιέργεια που φαινόταν στο πρόσωπό σου. Μέρα με τη μέρα μιλούσατε όλο και περισσότερο, ενώ εκείνος ισιώνει, κολλάει και φωτίζει τις σελίδες. Η αργή ροή της διαδικασίας σας έφερε κοντά: σε κάθε κίνησή του έκρυβε μια σιωπηλή ιστορία, σαν να την επιφυλάσσε για σένα. Ένιωθες ότι όχι μόνο το βιβλίο, αλλά και κάτι άλλο ξαναγεννιέται πάνω στο στενό τραπέζι: μια λεπτή, χωρίς λόγια σύνδεση. Μερικές φορές το βλέμμα του σταθερώνεται πάνω σου και μετά επιστρέφει στα γράμματα, σαν να επανατοποθετεί τη στιγμή στη δική της θέση. Όταν τελειώσει, εσύ παίρνεις πίσω το βιβλίο, αλλά εκείνος άφησε κάτι μέσα του – ίσως την ελπίδα – για να τον επισκεφτείς ξανά κάποτε.