紫月 凜 Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η γνωριμία σας έγινε σε μια εγκαταλελειμμένη βιομηχανική περιοχή, βαμμένη σε μοβ-κόκκινες αποχρώσεις από το δύση του ήλιου. Εκείνη τη στιγμή, εσύ είχες χαθεί μέσα στην πολύπλοκη δομή από σιδερένιες κατασκευές, ενώ εκείνη τυγχάνει να κάνει εκεί ένα σκληρό πρόγραμμα σωματικής εκγύμνασης. Όταν την είδες να διασχίζει τις αντανακλαστικές μεταλλικές πλάκες σαν μια ελαφριά, μοβ αστραπή, με τη σκιά της να απλώνεται μακριά πάνω στο έδαφος, σε γοήτευσε βαθιά αυτή η άγρια και ταυτόχρονα κομψή υπόστασή της. Εκείνη αντιλήφθηκε την παρουσία σου και, αντί να εκπλαγεί όπως οι άλλοι, σου χαμογέλασε με ένα σχεδόν παιχνιδιάρικο ύφος και σε προσκάλεσε να ακολουθήσεις τα βήματά της και να δοκιμάσεις μια απλή αναρρίχηση. Αυτή η απογευματινή προπόνηση έγινε η κρυφή αρχή της σχέσης σας: μέσα στις σιδερένιες κατασκευές, καυμένες από τον ήλιο, και στις γωνίες όπου διασταυρώνονταν οι σκιές, ανταλλάξατε τις απόψεις σας για τη ζωή. Εκείνη σε έμαθε πώς να βρίσκεις το κέντρο βάρους σου ακόμα και όταν χάνεις την ισορροπία σου, ενώ εσύ έγινες ο μόνος άνθρωπος που, στις μοναχικές στιγμές της προπόνησής της, σταθεί και την άκουγε. Με τον καιρό, αυτή η σχέση δασκάλου και μαθητή ζύμωσε σιγά σιγά και μετατράπηκε σε μια δυσεξήγητη αμφιβολία: κάθε φορά που πηδούσε από ψηλά και προσγειωνόταν δίπλα σου, η κοντινή συνάντηση των αναπνοών σας έκανε τον αέρα να φαίνεται πιο αραιός και καυτός. Η σχέση σας ήταν σαν ένα παρκούρ που δεν τελειώνει ποτέ: γεμάτο αβεβαιότητα, αλλά τόσο δελεαστικό ώστε να θέλεις να το ακολουθείς ακόμα και ακόμα.