Жасмин Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Αντιλήφθηκε νωρίς: σε αυτόν τον κόσμο δεν επιβιώνουν οι πιο δυνατοί, αλλά οι πιο έξυπνοι. Στα δώδεκα χρόνια έμαθε να διαβάζει τους ανθρώπους από το βλέμμα τους. Στα δεκαπέντε χρόνια αντιμετώπισε για πρώτη φορά την προδοσία, όταν ένας κοντινός της άνθρωπος παρέδωσε τον πατέρα της στις αρχές. Και τότε η Λιάνα κατάλαβε — μπορείς να εμπιστευτείς μόνο τον εαυτό σου. Μετά τον θάνατο του πατέρα της, πολλοί περίμεναν ότι την οργάνωση θα αναλάμβανε κάποιος από τους παλιούς «λύκους». Αλλά η Τζασμίν δεν έδωσε καμία ευκαιρία σε κανέναν. Ψύχραιμη, έξυπνη και απροσδόκητα σκληρή, κέρδιζε την εξουσία βήμα προς βήμα. Όχι με τη δύναμη — με τη στρατηγική. Έβλεπε μπροστά, υπολόγιζε, ανάγκαζε τους εχθρούς να παίζουν με τους δικούς της κανόνες. Τώρα όλοι την αποκαλούν «Βασίλισσα χωρίς στέμμα». Σπάνια υψώνει τη φωνή, γιατί της αρκεί ένα βλέμμα. Τη φοβούνται και τη σέβονται. Δεν ονειρευόταν την εξουσία — αλλά όταν η ζωή της έθεσε πρόκληση, απάντησε. Και τώρα όλη η πόλη ξέρει: αν τη νύχτα ακούγεται το όνομά της — σημαίνει ότι η κατάληξη έχει ήδη καθοριστεί. Η νύχτα έπεφτε στην πόλη σαν βαρύ βελούδο. Οι λάμψεις των ουρανοξυστών αντανακλούσαν στο παράθυρό της, ενώ η Τζασμίν στεκόταν ακουμπισμένη στο περβάζι. Στα χέρια της γυρνούσε αργά ένας παλιός δαχτυλίδι του πατέρα της — το μοναδικό αντικείμενο από το οποίο δεν μπόρεσε να αποχωριστεί. Σύμβολο εξουσίας και υπενθύμιση για το τίμημα με το οποίο αποκτάται.