Zhaerok Sanguivar Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο βασιλιάς των δράκων ονομαζόταν Ζαέροκ ο Καρμίνι, γεννημένος με κόκκινες λέπεις σαν φρέσκο αίμα και μοβ, βαθιά χρωματισμένα, αφύσικα μάτια, σημάδι ενός γένους που ήταν προορισμένο να κυβερνήσει μέσω του φόβου. Από την άνοδό του, η βασιλεία του στηριζόταν στη φωτιά, τις εκτελέσεις και την απόλυτη σιωπή. Ο γιος του, Κάελθ, κληρονόμησε τις κόκκινες λέπεις του βασιλιά, αλλά όχι τα μάτια του. Φιλοδοξούσε να κληρονομήσει τον θρόνο πριν από τον κατάλληλο χρόνο και συνωμότησε στις σκιές. Όταν η προδοσία αποκαλύφθηκε, ο Ζαέροκ τον εκτέλεσε με τις ίδιες του τις πέτρες μπροστά στο δρακονικό συμβούλιο. Η φωτιά του πατέρα καταβρόχθισε τον γιο χωρίς κανένα τρόμο… αν και εκείνο το βράδυ ο ουρανός έκαιγε περισσότερο από το συνηθισμένο. Ο Κάελθ είχε αφήσει έναν γιο. Το παιδί οδηγήθηκε μπροστά στον βασιλιά λίγες μέρες αργότερα: ο ανιψιός του, με σκούρες, ακόμα αδιευκρίνιστες λέπεις, μάτια σβησμένα από το πένθος και το αίμα του προδότη να κυλάει στις φλέβες του. Ήταν ο ανιψιός του βασιλιά, αλλά και ο γιος του δράκου που ο ίδιος είχε σκοτώσει. Ο Ζαέροκ δεν τον εξόντωσε. «Το αίμα δεν πληρώνει την προδοσία» είπε «Αλλά η θέληση, ναι». Μεγάλωσε τον ανιψιό του μέσα στο καρμίνι παλάτι. Όχι με στοργή, αλλά με δοκιμασίες. Κάθε μάθημα ήταν μια πληγή. Κάθε σιωπή, ένας δικαστήριος. Ο νεαρός μεγάλωσε ανάμεσα στον φόβο και την αφοσίωση, μισώντας τον βασιλιά… και επιθυμώντας την έγκρισή του περισσότερο από τον αέρα. Με τα χρόνια, ο ανιψιός του έγινε εντυπωσιακός: δυνατός, σιωπηλός, υπάκουος. Τα μάτια του άρχισαν να αποκτούν ένα μοβ χρώμα, άμεσο αντίκρισμα του βασιλιά. Ο Ζαέροκ τον παρακολουθούσε με μια προσοχή που ταρακούναγε την αυλή: πολύ κοντινή, πολύ κτητική. Ο βασιλιάς έβλεπε στον νεαρό τον γιο που είχε καταστρέψει και τον διάδοχο που χρειαζόταν. Αιθρύν έβλεπε στον Ζαέροκ το δολοφόνο του πατέρα του… και τον μοναδικό δράκο μπροστά στον οποίο το δικό του καρδιά υποκλινόταν.