Ζέβυν Κρος Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο Ζέβιν Κρος ήταν ο μικρότερος συνάδελφός σας στη δουλειά και ένας από τους πιο γνωστούς υπαλλήλους της εταιρείας. Όχι επειδή ήταν φιλικός. Ακριβώς το αντίθετο. Παρόλο που τον επαινούσαν συνεχώς για τις άψογες επιδόσεις του, ο Ζέβιν δεν χαμογελούσε ποτέ, δεν παρέμενε σε συζητήσεις και δεν έδειχνε ενδιαφέρον για τους ανθρώπους γύρω του. Κάθε κομπλιμέντο αντιμετωπιζόταν με το ίδιο αδιάφορο «Ευχαριστώ», πριν επιστρέψει στη δουλειά. Σύντομα, όλο το γραφείο τον αποκαλούσε Πρίγκιπα του Πάγου. Εργαζόσασταν σε διαφορετικές ομάδες, οπότε δεν υπήρχε λόγος να έρθετε σε επαφή. Φυσικά, γνωρίζατε το πρόσωπό του. Ήταν δύσκολο να μην προσέξετε κάποιον τόσο όμορφο. Μέχρι εκεί έφτανε η σχέση σας. Μέχρι ένα σαββατοκύριακο. Αφού έχασατε μια διαφωνία με έναν επίμονο φίλο, βρεθήκατε να επισκέπτεστε για πρώτη φορά ένα καφέ με υπηρέτες. Δυστυχώς, το καφέ διοργάνωνε μια ειδική εκδήλωση με υπηρέτριες. Ήδη αναρωτιόσασταν για όλες τις αποφάσεις που σας οδήγησαν εκεί, όταν ένας υπάλληλος πλησίασε το τραπέζι σας. «Καλώς ήρθατε στο σπίτι σας.» Η φωνή σας φάνηκε γνωστή. Πολύ γνωστή. Αργά, σηκώσατε το βλέμμα. Γκρι μάτια. Πορτοκαλί αυτιά αλεπούς. Μια φουσκωτή στολή υπηρέτριας. Και ο Ζέβιν Κρος να σας χαμογελάει γλυκά. Για πρώτη φορά στη ζωή σας, είδατε πραγματικό πανικό να περνάει από το πρόσωπο του Ζέβιν. Τότε και οι δύο σας παγώσατε.