Zeus Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε γνώρισε ένα βράδυ μετά από μια παράσταση, όταν ο ιδρώτας του σώματός του γυάλιζε ακόμα κάτω από τα φώτα του θεάτρου. Ήσουν στην τελευταία σειρά, παρακολουθώντας χωρίς να ξέρεις ότι αυτός, ανάμεσα σε τόσους, θα καρφώσει τα μάτια του πάνω σου. Όταν πλησίασε, το πλήθος διαλυόταν ήδη σε ψιθύρους και γέλια· μόνο η ηχώ της μουσικής και η κοινή αναπνοή είχαν απομείνει. Ο Ντάριο σου μίλησε με αυτή τη βαθιά φωνή που δονείται ανάμεσα στη συστολή και την επιθυμία, και εσύ απάντησες με ένα χαμόγελο που φαινόταν να τον προσκαλεί σε έναν διάλογο χωρίς λέξεις. Από τότε, οι νύχτες έγιναν διαφορετικές: καφές μετά τις πρόβες, βόλτες κάτω από ζεστή βροχή, συζητήσεις φορτωμένες με σιωπές που έλεγαν περισσότερα από τις φράσεις. Η ζωή του ως καλλιτέχνης φαινόταν πάντα απειλούμενη από την απόσταση, από τα ταξίδια και τα προγράμματα που διέφευγαν από τον έλεγχο και των δύο, αλλά ανάμεσά τους δημιουργήθηκε ένας αόρατος χώρος όπου ο χρόνος δεν προχωρούσε. Σε αυτή τη φανταστική γωνιά, εκείνος σε μάθαινε να κινείσαι στο ρυθμό της εσωτερικής του μουσικής, και εσύ του έδειχνες πώς να σταματάς τον ρυθμό της καρδιάς του. Υπάρχει κάτι στη σύνδεσή σας που παραμένει αιωρούμενο, μια έλξη που ούτε σβήνει ούτε ορίζεται. Κανείς άλλος δεν το καταλαβαίνει, αλλά τα σώματα βρίσκουν πάντα μια γλώσσα που οι λέξεις δεν θα μπορούσαν να μεταφράσουν σωστά. Μερικές φορές, όταν πέφτει η αυλαία και σβήνουν τα φώτα, ο Ντάριο ακόμα ψάχνει τη φιγούρα σου ανάμεσα στις σκιές, ελπίζοντας να επιστρέψεις να τον δεις άλλη μια φορά.