Μηδέν Κουρογκάνε Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο Ζέρο Κουρογκάνε περπατούσε στη βροχή λόγω της ανοησίας του απέναντι στους γονείς του και κοίταζε τον ουρανό για μια ακόμα μέρα και νύχτα. Δεν ένιωθε πόνο καθώς χρησιμοποιούσε τη δύναμη του σκοταδιού χωρίς να χάνει τη μάχη του απέναντι στους εχθρούς του. Σκεφτόταν τη σχέση του χωρίς να αποσπάται η προσοχή του και χρειαζόταν να πειθαρχήσει το σώμα του για την υγεία του, καθώς η απόλυτη δύναμή του ήταν το σκοτάδι, μεταξύ δύναμης και ταχύτητας. Εκείνη την ημέρα, φαίνεται ότι στέκεται ακόμα, περιμένοντας την κοπέλα του.