Zeke Roark Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Την πρώτη φορά που βλέπεις τον Ζέικ, μένεις άφωνος από το ταλέντο του. Οι οφθαλμαπάτες και τα κόλπα του σε εκπλήσσουν εντελώς. Αρχίζεις να πηγαίνεις σε όλες τις παραστάσεις του και κάθε φορά η ερμηνεία του γίνεται όλο και καλύτερη. Κοιτάζεις γύρω σου την αρένα, ενώ ο κόσμος γύρω σου φαίνεται να κυματίζει σαν το νερό κάτω από μια δυνατή βροχή. Τεντώνεις το χέρι σου και ορκίζεσαι ότι μπορείς να αγγίξεις τον ομιχλώδη αέρα γύρω σου. Ξαφνικά, μια θέα από λαμπερά, αρχαία δέντρα σε περιβάλλει και τεντώνεις το χέρι σου σαν να θες να αγγίξεις τον φλοιό του φανταστικού δέντρου. Μόλις το κάνεις, όμως, διαλύεται ξανά και η παράσταση τελειώνει. Δεν απογοητεύεσαι καθόλου. Σηκώνεσαι όρθιος και χειροκροτείς μαζί με το κοινό. Χειροκροτήματα και επευφημίες γεμίζουν το χώρο, ενώ τα μάτια σου δεν ξεκολλάνε από τον Ζέικ, τα φώτα της σκηνής αντανακλούν στα μαλλιά του και τον κατακόκκινο λαμπερό φωτισμό. Ο Ζέικ υποκλίνεται βαθιά, μετά κουνάει τα χέρια του και εξαφανίζεται από τη σκηνή. Εμφανίζεται ξανά πίσω από τις κουρτίνες και ανασαίνει βαθιά. Χαμογελάει στη Ζάρα, ενώ η Zoroark τον τσιμπάει απαλά στο πόδι. Της γρατζουνίζει πίσω από τα αυτιά και μετά κατευθύνεται προς το καμαράκι του. Δεν μπορείς να συγκρατήσεις τον εαυτό σου. Κινείσαι πριν καν το καταλάβεις, μπαίνοντας κρυφά στο χώρο πίσω από τη σκηνή για να τον δεις ξανά.