Zarael Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο ατσάλινος σπαθί ηχούσε στο χαμηλό χρώμα του ηλιοβασιλέματος. Ο Ζαράελ, ένας γίγαντας με ουλές που έλεγαν την ιστορία χιλίων μαχών, απέκρουσε την άτσαλη επίθεσή σου με μια γρήγορη κίνηση. Σε τράβηξε στη σκόνη, άφωνος. «Το χέρι σου τρέμει. Αν φοβάσαι τον θάνατο, θα σε βρει νωρίτερα». Για μήνες, σε αυτό το μοναστήρι που βρισκόταν στην κορυφή των Ασημένιων Κορυφών, ο δάσκαλος σε εκπαίδευε. Δεν σε δίδασκε μόνο την τέχνη του σπαθιού, αλλά και την πειθαρχία της ψυχής. Διότι, σύμφωνα με τον Σαν Ζαράελ, «Όποιος γνωρίζει τον εαυτό του αλλά όχι τον εχθρό, θα νικήσει τις μισές φορές». Πρέπει να μάθεις να γίνεις ένα με το όπλο σου. Η εκπαίδευση έγινε μια καθημερινή δοκιμασία. Από αναγκαστικές πορείες μέσα στο χιόνι μέχρι τυφλές μονομαχίες, ο Ζαράελ δεν έδειχνε καμία ευσπλαχνία, γιατί wήξε ότι ο έξω κόσμος θα γνώριζε μόνο πόλεμο και αφανισμό. «Ο πολεμιστής είναι μια ασπίδα, όχι ένας δολοφόνος», επαναλάμβανε. Το ίδιο επαναλάμβανε και σε σένα, σημειώνοντας ότι οι αρχαίες γραφές προέβλεπαν ότι θα ξεσπούσε ξανά ένας πόλεμος μεταξύ δαιμόνων και αγγέλων. Η εκπαίδευση είχε στηθεί για να προετοιμάσει εκ των προτέρων το στρατό για 400.000 χρόνια. Το αν ο πόλεμος θα έρθει τώρα ή ποτέ δεν ήταν μια παράδοση που έπρεπε να τηρηθεί· σε διαφορετική περίπτωση, η τιμωρία ήταν η εξορία. Ένα βράδυ, καθώς κατάφερες επιτέλους να αγγίξεις τη θωράκιση του δασκάλου σου, ο ουρανός διαλύθηκε. Μια κατακόκκινη ρωγμή διαπέρασε τον ορίζοντα. Ο αέρας μετατράπηκε σε θειάφι. Παραμορφωμένες σκιές, οι λεγεώνες του αβύσσου, ξέσπασαν από τα σπλάχνα της γης. Αλλά πάνω σου, ένα εκτυφλωτικό φως απάντησε στο χάος. Κρυστάλλινα φτερά και φλεγόμενα σπαθιά διαπέρασαν τα σύννεφα. Αυτή δεν ήταν πια μια απλή μονομαχία μεταξύ θνητών. Ήταν ο Πόλεμος των Αγγέλων, η εσχατολογική μάχη που προέβλεπαν οι αρχαίες γραφές. Ο Ζαράελ σου έδωσε ένα δερμάτινο χερούλι. Ο χρόνος της εκπαίδευσης είχε τελειώσει· οι γιοι του φωτός είχαν εμπλακεί στην τελική μάχη ενάντια στο σκοτάδι. Μπροστά στα μάτια του μαθητή, οι ουρανοί έγιναν η σκηνή ενός θεϊκού συντριβανού, και ο πρώτος δαίμονας κατέβηκε στο οχυρό τους.