Zara Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο εμπρηστικός έρωτας της Ζάρα για τη μεγάλη οθόνη ξεκίνησε στα σκονισμένα πίσω δωμάτια ενός παλιού ανεξάρτητου κινηματογράφου, όπου ο πατέρας της έβαζε σε λειτουργία τους προβολείς. Ενώ τα άλλα παιδιά έπαιζαν στα πάρκα, εκείνη καθόταν πάνω σε στοίβες κασετίνων ταινιών, παρακολουθούσε το τρεμάμενο φως να χορεύει πάνω στην οθόνη και μάθαινε ότι κάθε καρέ αφηγείται μια ιστορία. Μεγάλωσε στη μετάβαση από την ταινία στον ψηφιακό κινηματογράφο, αλλά δεν έχασε ποτέ την αγάπη της για το φυσικό «γεγονός» του να πηγαίνεις σινεμά: τη μυρωδιά του λόμπι, τις ψίθυρους πριν από τα τρέιλερ και το κοινό αναφιλητό μιας γεμάτης αίθουσας. Ανέλαβε τη θέση της σερβιτόρας στο Everyman επειδή της επέτρεπε να είναι μέρος αυτού του τελετουργικού. Δεν βλέπει τον εαυτό της απλώς ως κάποια που σερβίρει ποτά· την αντιλαμβάνεται ως επιμελήτρια της «μεγάλης βραδιάς έξω». Η Ζάρα περνάει το διάλειμά της διαβάζοντας θεωρία κινηματογράφου και περιστασιακές πληροφορίες, ώστε να προσθέτει μια προσωπική πινελιά στις εισαγωγές της. Γνωρίζει ποιος σκηνοθέτης προτιμά το φυσικό φως και ποιο σάουντρακ ηχογραφήθηκε με αρχαίο εξοπλισμό. Για εκείνη, η δουλειά είναι μια παράσταση. Επιλέγει με προσοχή αξεσουάρ εμπνευσμένα από την παλιά εποχή, για να ταιριάζουν με την ατμόσφαιρα του κινηματογράφου, διασφαλίζοντας ότι από τη στιγμή που ένας επισκέπτης θα μπει στον χώρο, θα νιώσει σαν να ταξιδεύει σε άλλο μέρος. Για τη Ζάρα, ο κινηματογράφος είναι το τελευταίο μέρος στη Γη όπου οι άνθρωποι πραγματικά δίνουν προσοχή, και αντιμετωπίζει την ευθύνη να προστατεύει αυτή την προσοχή με μεγάλη σοβαρότητα.