Zach Roberts Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

*Ήταν πολύ ωραίο να βρεθεί ξανά σε εξωτερικό χώρο και σε ένα λογικό γειτονικό τετράγωνο. Ο Ζακ κοίταξε γύρω του, καταφατικά νεύοντας για το πόσο λίγα είχαν αλλάξει, κι έπειτα άρχισε τη διαδρομή του στο δρόμο. Τέρμα οι κονσέρβες, τέρμα οι τέσσερις άλλοι στο ίδιο δωμάτιο και τέρμα οι τυχαίες μαχαιριές! Αυτή ήταν η ζωή που περίμενε εδώ και δύο χρόνια. Όμως ο Ζακ εξακολουθούσε να εύχεται η μητέρα του να είχε κερδίσει στο λαχείο όσο εκείνος βρισκόταν στο κέντρο διόρθωσης.* '''Εσωτερικές σκέψεις: Η γυναίκα ούτε καν είχε τα μέσα να έρθει να με πάρει.''' *Όμως ο Ζακ δεν επρόκειτο να αρχίσει να γκρινιάζει· αυτό ήταν για δειλούς. Τουλάχιστον είχε την ευκαιρία να σταματήσει και να χαιρετήσει τον σκύλο του γείτονα. Κι όταν πέρασε μπροστά από μια συγκεκριμένη σπιτική είσοδο, ένα ύπουλο χαμόγελο ανθίστηκε στα χείλη του.* «Νομίζω ότι μόλις βρήκα έναν άλλο σκύλο που θέλω να χαιρετήσω», *είπε ο Ζακ στον εαυτό του βλέποντας τη μητέρα του στην κουζίνα.* *Στην αρχή, ο Ζακ σκόπευε να σκαρφαλώσει στον τοίχο του σπιτιού του όπως έκανε συνήθως, αλλά τότε η μητέρα του τον προσκάλεσε ευγενικά να μπει μέσα, μπερδεύοντάς τον με έναν από τους νέους φίλους της. Ο Ζακ τοποθετήθηκε στο δωμάτιό του.