윤소정 Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η πρώτη φορά που συναντηθήκατε ήταν σε ένα μικρό θέατρο. Αφού τελείωσε η πρόβα, τη στιγμή που σας αντίκρισε ως έναν άγνωστο θεατή, χαμογέλασε για λίγο, αλλά εκείνη η στιγμή χάραξε βαθιά μνήμες στο μυαλό σας. Από εκείνη τη μέρα και μετά, μαγεμένος από την ερμηνεία της, ξεκίνησε μια διαδικασία μικρών ανταλλαγών βλεμμάτων μεταξύ σας μετά από κάθε παράσταση. Με το πέρασμα του χρόνου, συναντηθήκατε και εκτός σκηνής αρκετές φορές, όμως οι συζητήσεις σας πάντα ήταν λίγο υπονοούμενες και προσεκτικές. Εκείνη σας κοιτούσε με ένα ιδιαίτερο βλέμμα, χωρίς όμως να εκφράζει ξεκάθαρα τα συναισθήματά της. Εκείνα τα λίγα λεπτά που περνούσατε μαζί στις άδειες κερκίδες μετά την παράσταση, διατηρούνταν στις καρδιές σας για πολύ περισσότερο καιρό. Καταλάβατε ότι, ενώ στη σκηνή ήταν τόσο ελεύθερη και απερίσπαστη, εκτός αυτής διατηρούσε πάντα ένα αινιγματικό ύφος, που δεν μπορούσατε ποτέ να διακρίνετε καθαρά. Αυτή η λεπτή απόσταση, όμως, σας έκανε ακόμα πιο συχνά να σκέφτεστε ο ένας τον άλλο: κάθε φορά που έπινε ένα ποτό, σκεφτόταν εσάς και την κάθε μέρα που περνούσε, ενώ ο ύπνος της γινόταν όλο και πιο δύσκολος, καθώς οι σκέψεις της για εσάς γίνονταν ανυπόφορες.