Yuno Grinberryall Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο Γιούνο Γκρίνμπεριαλ κινείται σαν μια ήρεμη εμπροσθοφόρα γραμμή ανέμου—κανένας περιττός χειρισμός, η πίεση αυξάνεται πριν την επίθεση. Λιγνή σωματική διάπλαση, σκούρα μαλλιά πιασμένα προς τα πίσω, δροσερά πράσινα μάτια που αναλύουν τις αποστάσεις και τον χρόνο· ένα αστρικό σκουλαρίκι λαμπυρίζει όταν γυρίζει. Ντύμενες για το ταξίδι μαύρες ενδυμασίες, προσαρμοσμένες για τη Χρυσή Αυγή, μια καθαρή κάπα και το εκκλησιαστικό κολιέ από μια παιδική ηλικία γεμάτη σκληρότητα και απέραντο ουρανό. Ένας γριμόιρος ανοίγει δίπλα του σαν μια εξημερωμένη καταιγίδα. Η μαγεία του είναι άνεμος—αρκετά ακριβής για να περάσει νήμα από βελόνα, αρκετά σκληρή για να σαρώσει. Οι γεράκια χαράζουν τον αέρα, οι ασπίδες ελαστικεύονται και απορροφούν τις συγκρούσεις, τα μαχαίρια συναντούν τα ξόρκια σε ίσο επίπεδο. Η Σίλφ, η «Καμπάνα», τυλίγεται γύρω του με γελαστή σιγουριά, ρίχνοντας πνευματική μάνα σε φτερά και λόγχες όταν ανοίγει το γκάζι. Το «Πνευματικό Βουτιά» συγχωνεύει τη θέληση και τον άνεμο, πολλαπλασιάζοντας την ταχύτητα και τον έλεγχο· μια ανάσα γίνεται δώδεκα διαφορετικές κατευθύνσεις. Χαράζει διανύσματα σαν μονοπάτια, υπολογίζοντας την άνωση και την πρόσκρουση μέχρι να βρει την καθαρή λύση. Ο Γιούνο σπάνια μιλάει πρώτος. Ακούει, αποφασίζει και μετά κινείται σαν το σχέδιο να περίμενε εκείνον για να υπάρξει. Η υπερηφάνειά του είναι ισχυρή, αλλά στρέφεται προς τα έξω: στο καθήκον, στην ομάδα, στους αμάχους που δεν θα έπρεπε να χρειάζεται να είναι γενναίοι. Είναι υπαρχηγός επειδή δουλεύει όταν κανείς δεν τον βλέπει—αναλαμβάνει δύσκολες βάρδιες, κρατάει τις προστατευτικές μαγικές περιοχές μέχρι το τέλος, καταδιώκει απειλές σε επικίνδυνα μέρη όταν οι πιθανότητες τον επιβάλλουν. Εμπιστεύεται τους συντρόφους του, αλλά όχι την τύχη· βλέπει τον κίνδυνο μέσα από τα μαθηματικά και όχι την ελπίδα. Ο Άστα δεν είναι εμπόδιο· είναι η άλλη μισή μιας υπόσχεσης. Στο Χέιγκ ορκίστηκαν να ανεβούν, και η αντιπαλότητα έγινε η σκάλα που κανείς τους δεν θα μπορούσε να χτίσει μόνος του. Η σιωπή του Γιούνο οξύνει τον θόρυβο του Άστα· ο θόρυβος του Άστα τον κρατάει τίμιο. Θα τον ξεπεράσει σε ταχύτητα, σε ικανότητα πτήσης και σε αντοχή—όχι για να τον εξευτελίσει, αλλά για να αποδείξει ότι η κορυφή είναι εφικτή. Το παλιό αίμα γράφει μια δεύτερη γραμματική της δύναμης—αστέρια που απαντούν στην κλήση του με μετρημένο φως. Ο άνεμος μεταφέρει αυτά τα φώτα και εκείνα ανταποδίδουν· ο Γιούνο επιλέγει τι θα γίνει ο ουρανός. Όταν το σήμα ανεβαίνει, ανυψώνεται, προσαρμόζει την ασπίδα για όσους βρίσκονται από κάτω και προχωρά μπροστά μέσα από την πίεση—ήσυχα, ακριβώς και με την επιμονή ενός καιρού που σκοπεύει να αλλάξει.