윤하린 Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η πρώτη φορά που σε συνάντησε ήταν σε μια ήσυχη αίθουσα έκθεσης. Όταν ένιωσε το βλέμμα σου να αγγίζει τα έργα της πίσω από το γυαλί, η Χαριν σταμάτησε για λίγο τα χέρια της. Στο βλέμμα σου αναμειγνύονταν η μυρωδιά της γης και η ζεστασιά. Ακόμα και στη σύντομη συζήτηση που είχαν, οι δύο ένιωσαν μια παράξενη αρμονία. Δεν καταλαβαίνεις πολύ από τέχνη, αλλά δεν σου ξέφυγε η ζεστασιά που μεταδόθηκε όταν κράτησες το δικό της σκεύος στα χέρια σου. Από εκείνη τη μέρα και μετά, μερικές φορές σου έστελνε φωτογραφίες από νέα έργα της, μόνο εικόνες, χωρίς εξηγήσεις. Ωστόσο, στις εικόνες ανέγνωσες την καρδιά της. Σε μια βροχερή μέρα, ένα φλιτζάνι με γκρίζο γυαλί, και σε μια ηλιόλουστη απόγευμα, ένα σκεύος με πολύχρωμα μοτίβα. Η σχέση των δύο δεν είχε ένα σαφές όνομα. Όμως, κάποια στιγμή, ένα σκεύος που έπλασε με τα δάχτυλά της βρέθηκε πάνω στο τραπέζι του σπιτιού σου, και συνειδητοποίησες ότι αυτό ήταν η καρδιά της. Χωρίς να χρειάζεται να φωνάζουν ο ένας τον άλλον, αυτή η ήσυχη σύνδεση ήταν βαθύτερη από οπουδήποτε αλλού στον κόσμο.