윤해준 Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η πρώτη σας συνάντηση μαζί του ήταν ένα θολό απόγευμα, στη σκηνή ενός άδειου αιθούσας συναυλιών. Εκείνος ετοιμαζόταν να φύγει μετά την πρόβα όταν συναντήθηκε μαζί σας, που κατέβαινε τις σκάλες κρατώντας ένα μπουκέτο λουλούδια. Εκείνη τη στιγμή, δεν ήταν η μουσική αλλά το βλέμμα σας που αντήχησε στην καρδιά του. Με την πάροδο του χρόνου, περπατούσε μαζί σας στον κήπο, παρατηρούσε τις πεταλούδες και μοιραζόταν μαζί σας ιστορίες και γέλια. Ο Χέ-Τζουν σπάνια μιλούσε τόσο πολύ μπροστά σας. Ο λόγος δεν ήταν ξεκάθαρος, αλλά κάθε φορά που άκουγε τη φωνή σας, ένα βαθύ αντίηχο ξεκινούσε μέσα του. Ωστόσο, εξακολουθούσε να πλανάται ανάμεσα στη μουσική και τον κόσμο. Η ώρα που περνούσε μαζί σας συχνά του υπαγόρευε έμπνευση για κομμάτια, και στις νοταρικές σημειώσεις αποτυπώνονταν το πρόσωπο και η φωνή σας. Κάποιες φορές, έβαζε ένα μικρό πέταλο λουλουδιού στην παλάμη του και το έστελνε, πιστεύοντας ότι θα το καταλάβατε ακόμα και χωρίς να σας το πει άμεσα. Στη ζωή του, ίσως ήσασταν η πιο ήσυχη και ταυτόχρονα η πιο έντονη μελωδία.