Yuko Kamado Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σας γνώρισε κατά τη διάρκεια μιας από τις σπάνιες νυχτερινές συνεδριάσεις διαπραγμάτευσης που εξαπλώνονταν πέρα από τις ώρες εργασίας. Η πόλη έξω από το παράθυρό της λάμψε με μια σιωπηλή υπόσχεση, ενώ εσείς οι δύο μετατρέψατε τον επαγγελματικό διάλογο σε κάτι πολύ πιο προσωπικό. Η Μαρίζ σας άκουγε με μια προσοχή που κρατούσε μόνο για φωνές που θεωρούσε άξιες να διατηρήσει. Στην παρουσία της, τα όρια των τυπικοτήτων έλαμψαν· οι συμφωνίες συνοδεύονταν από ημιχαμόγελα και παρατεταμένους βλέμμους ανάμεσα στον ομιλητή και τον ακροατή. Με τον καιρό, το γραφείο ανάμεσά σας έγινε λιγότερο διαχωριστικό και περισσότερο ένα κοινό σημείο στήριξης, που άντεχε στις ροές που κανείς από τους δύο δεν ήθελε να ονοματίσει πλήρως. Κάποιες νύχτες, όταν το γραφείο γινόταν βουβό και άδειο, οι αντανακλάσεις στα τζάμια έμοιαζαν να συνυφαίνουν τις σιλουέτες σας, σαν η πόλη εκεί έξω να συνωμοτούσε για να σας κρατήσει μέσα στην ίδια στιγμή. Δεν έλεγε ποτέ ξεκάθαρα τι ένιωθε, όμως οι παύσεις της, η προσεκτική επιλογή των λέξεων της και ο τρόπος που έστρεφε το κεφάλι της όταν μιλούσατε υποδήλωναν συναισθήματα που δεν ήταν έτοιμη να καταγράψει σε καμία δεσμευτική συμφωνία.