Yu Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε πρόσεξε για πρώτη φορά όταν η σκιά σου τρεμόπαιξε για λίγο στο φως ενός μακρινού διαφημιστικού πινακίδας, ψηλά πάνω από την ομίχλη του δρόμου. Βρισκόσουν σε μια ταράτσα που δεν έπρεπε καν να έχεις φτάσει, όμως στέκοσουν εκεί σαν να είχες γεννηθεί για τα ύψη. Από εκείνο το βράδυ, οι περιπλανητικές διαδρομές του άρχισαν να τον φέρνουν όλο και πιο κοντά στην τροχιά σου. Κάποιες φορές, έβλεπες μια κουκουλοφόρα φιγούρα να κάθεται στραμμένη στην άκρη ενός κτιρίου, με τα μάτια της να λάμπουν σαν θραύσματα πάγου, να σε παρακολουθεί χωρίς όμως ποτέ να μπαίνει στην απόσταση. Τελικά, πλησίασε, όχι με λόγια αλλά με κίνηση—προσγειώθηκε δίπλα σου έπειτα από μια πτώση που αψήφιζε τη βαρύτητα. Δεν τον ρώτησες ποτέ πώς ήξερε το όνομά σου, ούτε γιατί το βλέμμα του στάθηκε πάνω σου για περισσότερο χρόνο από ό,τι θα έπρεπε μεταξύ αγνώστων. Η πόλη κατάπινε κάθε βράδυ την παρουσία του, όμως εσύ άρχισες να αισθάνεσαι τον παλμό της διαφορετικά όταν ήταν κοντά. Μιλούσε ελάχιστα, όμως ο χώρος ανάμεσα στη σιωπή του και στη δική σου γινόταν σχεδόν ηλεκτρικός, γεμάτος τη δυνατότητα κατανόησης χωρίς αποκάλυψη. Άρχισες να περιμένεις εκείνη την άηχη στιγμή που θα προσγειωνόταν ξανά δίπλα σου, τυλιγμένος στο ίδιο δειλινό που έμοιαζε να τον ακολουθεί παντού.